Αυλαία

Πέρασε καιρός από την τελευταία ανάρτηση σχετικά με την οικονομία και η αλήθεια είναι πως δεν έβρισκα να κάνω κάποιο χρήσιμο σχόλιο σχετικά με τις εξελίξεις. Η κυβέρνηση έκανε μια τελευταία προσπάθεια να μείνουμε στις αγορές χωρίς να καταφέρει να πείσει τους δανειστές μας, οι οποίοι όμως από ό,τι φαίνεται είχαν προδιαγράψει ότι η Ελλάδα δεν είχε δυνατότητα να φέρει ισορροπία στα δημοσιονομικά της χωρίς εξωτερική βοήθεια και έκριναν ότι είναι προς το συμφέρον τους να οδηγήσουν την Ελλάδα εκτός αγορών. Έτσι φτάσαμε σήμερα στην οριστική έγκριση του πακέτου στήριξης προς τη χώρα μας. Η μόνη -πολύ σημαντική βεβαίως- διαφορά σε σχέση με όσα είχα γράψει το Μάρτιο είναι ότι στο πακέτο αυτό συμμετέχει και το ΔΝΤ, εξαιτίας της άκαμπτης στάσης της Γερμανίας.

Η κρίση που περνάει η χώρα μας εδώ και χρόνια όμως δεν είναι μόνο οικονομική. Το σημερινό πρωτοσέλιδο της "Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας" είναι "Πολιτική Χρεοκοπία", με μικρά άρθρα όλων των πολιτικών αρχηγών και των εκπροσώπων των κοινωνικών τάξεων. Για τα αίτια της κρίσης ο κ. Παπανδρέου θεωρεί ότι είναι η πανταχού παρούσα διαφθορά και οι πελατειακές σχέσεις, ο κ. Σαμαράς προσθέτει το κακό οικονομικό μοντέλο, ο κ. Καρατζαφέρης κατηγορεί τους συνδικαλιστές για τις υπέρμετρες διεκδικήσεις τους ενώ η κ. Παπαρήγα επαναλαμβάνει ότι αιτία είναι ο καπιταλισμός, ο οποίος έχει τις κρίσεις γραμμένες στο γονίδιό του. Όλοι συμφωνούν λίγο πολύ ότι η αυλαία του πολιτικού κύκλου της μεταπολίτευσης έχει πέσει. Θα έλεγα πως όλοι τους έχουν δίκαιο. Ελπίζω όμως να αντιλαμβάνονται ότι οι ίδιοι και τα κόμματά τους είναι πρωταγωνιστές σε μια παράσταση που, όπως υποστηρίζουν, οδεύει προς το τέλος.

Είναι φυσικά δύσκολο να προβλέψει κανείς αν θα μπορέσουν οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις να οδηγήσουν τη χώρα στη νέα, δύσκολη εποχή. Η δική μου εκτίμηση είναι ότι αυτό θα είναι εξαιρετικά δύσκολο, ιδίως για τα δύο κόμματα εξουσίας, τα οποία εδώ και χρόνια μαστίζονται από εσωτερικές αντιθέσεις οι οποίες σίγουρα θα οξυνθούν, με τις πρώτες ρωγμές να φαίνονται ήδη από τη διαδικασία επικύρωσης του νομοσχεδίου για την οικονομική βοήθεια. Είναι εξάλλου χαρακτηριστικό το γεγονός ότι το κυβερνών κόμμα επέλεξε, με κοινοβουλευτικά πραξικοπηματικό τρόπο, να μην χρειάζονται τα νέα μέτρα επικύρωση από τη Βουλή, όχι γιατί φοβόταν την αντίδραση της αντιπολίτευσης, αλλά τη δική του διάσπαση.

Αυτή η συνύπαρξη αντίρροπων δυνάμεων αποτέλεσε και τη βασική αιτία της αδυναμίας των δύο κομμάτων να αναδείξουν ικανά στελέχη, ακόμα και προέδρους. Δεν είναι τυχαίο ότι λόγω της αποτυχίας τους να βρουν προσωπικότητες που θα μπορούσαν να κρατήσουν τις παρατάξεις τους ενωμένες στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής κατεύθυνσης, επέλεξαν ανθρώπους που βασικό τους προτέρημα είναι ότι συνοδεύονταν από ένα "βαρύ" πολιτικό όνομα, που παρέπεμπε στον ιδρυτή του κάθε κόμματος και στις "ένδοξες μέρες" του - μακρινού - παρελθόντος. Η αδυναμία αυτή είναι πολύ σημαντική, διότι έχει άμεσες επιπτώσεις στην ποιότητα των προσώπων που καταλαμβάνουν καίριες πολιτικές θέσεις, κομματικές ή μη, και συνεπώς στην ποιότητα του πολιτικού συστήματος γενικότερα.

Η αναζήτηση ευθυνών για την παρούσα κατάσταση είναι μία ακόμα μεγάλη πρόκληση, είτε αυτή γίνει είτε όχι. Στην πρώτη περίπτωση τα κόμματα θα πρέπει να αποδεχθούν την ευθύνη σημαντικών τους στελεχών για περιπτώσεις κακοδιαχείρισης και διαφθοράς με όλες τις αναταράξεις που αυτό θα επιφέρει στο εσωτερικό τους, ενώ στη δεύτερη θα έχουν να αντιμετωπίσουν την δυσπιστία του κόσμου ο οποίος την ίδια στιγμή θα καλείται να υποστεί τα τραγικά αποτελέσματα των πολιτικών τους.

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι θα είναι πιο εύκολο να υπάρξουν νέες πολιτικές δυνάμεις στο προσκήνιο παρά να μεταλλαχθούν οι υπάρχουσες. Παρόλα τα ρίσκα που συνοδεύουν μία τέτοια εξέλιξη, θεωρώ ότι θα αποτελούσε σημαντική ανανέωση για τη χώρα και θα χάραζε μια σαφή διαχωριστική γραμμή με το κακό παρελθόν της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Δυστυχώς όμως κάτι τέτοιο είναι δύσκολο, γιατί ο κόσμος παραμένει πολύ συντηρητικός ως προς τις πολιτικές του επιλογές. Είναι επίσης βέβαιο ότι το υπάρχων πολιτικό σύστημα, με τη βαθιά επιρροή που έχει στις κοινωνικές ομάδες και στα ΜΜΕ θα αντιδράσει έντονα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα πολιτικά εγχειρήματα των τελευταίων ετών απέτυχαν στο σύνολό τους εκτός από το ΛΑΟΣ, ο οποίος κατόρθωσε να καθιερωθεί χάρη στο γεγονός ότι κατόρθωσε με επιτυχία να εκφράσει έναν συγκεκριμένο πολιτικό χώρο αλλά και στην πολιτική ευφυΐα του αρχηγού του.

Είναι σωστό αυτό που αναφέρει στο σημείωμά του στην Κ.Ε, ο κ. Παπανδρέου, ότι δεν πρέπει να δημιουργηθεί ένα γενικευμένο κλίμα εναντίων των θεσμών, αλλά αυτό δεν περιλαμβάνει υποχρεωτικά τη διατήρηση των σημερινών πολιτικών σχηματισμών. Όποια και να είναι όμως η εξέλιξη, είναι αναγκαίο να προστατευθεί η δημοκρατία, γιατί η ιστορία έχει αποδείξει ότι είναι το "λιγότερο χειρότερο" πολιτειακό σύστημα. 

Συλλυπητήρια

Συλλυπητήριά στις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν άδικα από την δολοφονική επίθεση που δέχτηκαν την ώρα της εργασίας τους. 

Η βία στη χώρα μας έχει πάρει εδώ και καιρό πολύ σοβαρές διαστάσεις, με την ανοχή όχι μόνο της πολιτείας αλλά και της κοινωνίας. Με αυτό το δεδομένο δε θα έπρεπε να προκαλεί έκπληξη το τραγικό γεγονός της περασμένης Τετάρτης. Το φαινόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με καταστολή. Συλλαμβάνοντας και δικάζοντας δυο-τρεις 16άχρονους ή 20άχρονους δε θα λύσει το πρόβλημα. Οριστική λύση θα επέλθει μόνο όταν συντονισμένα εντοπιστούν και απομονωθούν οι ηθικοί αυτουργοί (στο δρόμο, στα γήπεδα και αλλού) που οδηγούν αυτά τα παιδιά σε τέτοιου είδους εγκλήματα. 

Δείτε το, αξίζει

Η πιο περιεκτική συζήτηση για την οικονομική κρίση που έχω ακούσει. Στην περίπου μία ώρα που διαρκεί λέγονται λίγο πολύ όλα. 

Από την εκπομπή "Press" της ΝΕΤ με τον κ. Ζούλα, που είναι ίσως η καλύτερη του είδους της στην ελληνική τηλεόραση. Ομιλητές οι κ.κ. Μίμης Ανδρουλάκης, Παναγιώτης Γεννηματάς, Πάσχος Μανδραβέλλης και Γιάννης Στουρνάρας. Το βίντεο αναρτήθηκε στο blip.tv από τον κ. Ανδρουλάκη.

Μερικές σημειώσεις:

• Φαίνεται ότι η δυσπιστία των αγορών προκύπτει όχι μόνο από την στρέβλωση των οικονομικών στοιχείων, αλλά κυρίως από τη "δυναμική του χρέους" μας που περιγράφει ο κ. Ανδρουλάκης.
• Ας ευχηθούμε να μην αποδειχθεί προφητική η ερώτηση του κ. Ζούλα για το τι θα γίνει αν οι Ευρωπαίοι αποφασίσουν τελικά να μη μας στηρίξουν. Ο κ. Γεννηματάς πάντως δεν θέλει ούτε καν να απαντήσει...
• Κανείς από τους ομιλητές δεν μπαίνει στη λογική του να αμφισβητήσει τη λειτουργία του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος. Συντηρητισμός ή απλός ρεαλισμός;

Στα Σάλωνα σφάζουν...

Είναι εντυπωσιακή η ανυπαρξία ρεπορτάζ και σχολιασμού από τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ για τη δίκη Κορκονέα η οποία ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες παρουσιάζει έντονα στοιχεία παρωδίας, μετά τις τάσεις "σχιζοφρένιας" των κατηγορουμένων, την αλλαγή του τόπου διεξαγωγής της δίκης, την παραίτηση των δικηγόρων της οικογένειας του θύματος και την τάση των δικαστών να απαλλαγούν από την καυτή πατάτα. Ακόμα και ο Τύπος φαίνεται ότι στέκεται στην απλή είδηση και απουσιάζει πλήρως ο σχολιασμός για μια δίκη η οποία είναι εμφανές ότι χαίρει πολύ περίεργης μεταχείρισης.

Ευρωδιάσωση

Μετά το γύρο του (δυτικού) κόσμου σε 7 ημέρες ο πρωθυπουργός επιστρέφει στην Ελλάδα και στην ελληνική πραγματικότητα. Παρόλο που η προσπάθειά του συνέβαλε από ό,τι φαίνεται στην αντιστροφή του αρνητικού κλίματος για τη χώρα μας, η "συγκομιδή" του σε πρακτικά αποτελέσματα είναι μάλλον φτωχή. Το Δημόσιο θα συνεχίσει να δανείζεται ακριβά, διότι οι δανειστές του συνεχίζουν να πιστεύουν ότι αυτό είναι προς το συμφέρον τους.

Η μόνη διέξοδός μας επομένως θα ήταν η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αλλά αυτό είναι κάτι που οι εταίροι μας στην ΟΝΕ δεν θέλουν καθόλου, για να μην κινδυνέψει η αξιοπιστία του κοινού μας νομίσματος. Για το λόγο αυτό ετοιμάζουν μια διαδικασία διαχείρισης της ελληνικής πτώχευσης εντός της ευρωζώνης. Πρόκειται φυσικά για μία πολύ δυσάρεστη εξέλιξη, αφού η χάραξη της στρατηγικής εξόδου από την κρίση θα περάσει ουσιαστικά στα χέρια του Eurogroup, με την ελληνική κυβέρνηση να εκτελεί χρέη διαμεσολαβητή με την ελληνική κοινωνία. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι αυτό θα επιφέρει και νέα, ακόμη πιο σκληρά μέτρα για όλους.

Όλα δείχνουν επομένως ότι θα έχουμε μία πολύ δύσκολη τετραετία, με συνεχείς περικοπές, περιορισμούς και φόρους, και όποιος αντέξει...

Ησυχία! Το μωρό κοιμάται...

Το να είσαι πολιτικός και να λες την αλήθεια στη χώρα μας είναι, από ό,τι φαίνεται, όχι μόνο ασυνήθιστο, αλλά και απαγορευμένο. Ο κ. Σαχινίδης παρέβηκε αυτό το νόμο εχθές, και ο κ. Παπουτσής έσπευσε να τον "λιντσάρει" (όπως εύστοχα παρατήρησε στη συνέχεια ο βουλευτής του ΛΑΟΣ κ. Γεωργιάδης) και να τον επαναφέρει στη γνωστή ελληνική πολιτική τάξη: "Μη λέτε αλήθειες! Ο (μωρός) λαός μας θα ξυπνήσει!".

Ήρθε η ώρα (οι συνθήκες την έφεραν) που το μωρό μεγάλωσε και άρχισε συνειδητοποιεί σε τι κόσμο ζει: έναν κόσμο άδικο, με απατεώνες έμπορους και τραπεζίτες που ορίζουν τις τύχες των λαών και έχουν γνώμονά τους μόνο το κέρδος. Συνειδητοποιεί επίσης ότι είναι και απροετοίμαστο για αυτόν τον κόσμο, διότι δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να μάθει να αμύνεται αποτελεσματικά έναντι όλων αυτών που το επιβουλεύονται. Τέλος, αντιλαμβάνεται την παταγώδη αποτυχία των κηδεμόνων που το ίδιο επέλεξε,οι οποίοι, συνδυάζοντας ένα μείγμα ανικανότητας και δόλου, αντί να του παρέχουν τη σωστή καθοδήγηση, το κοίμιζαν συνεχώς με παραμύθια, έτσι ώστε να σταματήσει να διαμαρτύρεται, να κλείνει τα μάτια και να μην τους αμφισβητεί.

Οι κηδεμόνες λοιπόν, οι ταγοί του ελληνικού κοινωνικού και πολιτικού συστήματος, βλέποντας την θέση τους να κλονίζεται, ψάχνουν, με δάκρυα στα μάτια αυτή τη φορά, να βρουν ένα καινούριο παραμύθι να πουν, να δείξουν ότι και αυτοί συμπάσχουν και να δικαιολογήσουν τη δική τους ανεπάρκεια όλα αυτά τα χρόνια. Προς Θεού βέβαια, όχι αλήθειες! Μόνο δάκρυα, συναίσθημα και παραμύθια. Ας τους προειδοποιήσει κάποιος ότι είναι μάταιος ο κόπος τους, τα άδεια πιάτα είναι τόσο διεγερτικά που εξουδετερώνουν και το πιο ισχυρό υπνωτικό που μπορούν να δώσουν.

Άνθρωποι σαν τον κ. Παπουτσή, πολιτικοί και τίποτα άλλο από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους, έχουν ιδιαίτερο πρόβλημα να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση. Βλέπετε, έχουν συνηθίσει σε όλη τους τη ζωή να είναι ευχάριστοι και τα άδεια πιάτα των χειροκροτητών τους τους χαλάνε το φαγοπότι. Αρνούνται να καταλάβουν τι θα πει κέρδος, όχι από κάποια ηθική ανωτερότητα, αλλά γιατί πάντα όλα τους χαρίζονταν.  Αρνούνται τι θα πει να χρειάζεται να δώσεις για να πάρεις γιατί έχουν συνηθίσει απλώς να παίρνουν. Συνειδητοποιούν ότι η γιορτή τελείωσε ξαφνικά αλλά αρνούνται να καθαρίσουν για να μην λερωθούν.

Για κάποιον πραγματικά ακατανόητο λόγο, ο κ. Παπουτσής ζει με την πεποίθηση ότι αποτελεί την ίδια την ενσάρκωση του ΠΑΣΟΚ. Έτσι μόνο εξηγείται το γεγονός ότι όταν αντιλήφθηκε ότι τα νέα μέτρα θα έχουν προσωπικό πολιτικό κόστος αναφώνησε ότι θα διαλυθεί το κόμμα (δηλαδή αυτός). Έτσι εξηγείται και το αχαρακτήριστο ύφος του, που εξέπληξε τους πάντες, απέναντι στον υφυπουργό των Οικονομικών ο οποίος απλά εξηγούσε το πώς λειτουργούν οι αγορές από τις οποίες εξαρτάται η οικονομική επιβίωση της χώρας μας.

Σε δεύτερη ανάλυση αναρωτιέμαι αν οι δηλώσεις του κ. Παπουτσή από το βήμα της Βουλής εχθές έγιναν από απλό πανικό, που εξηγείται εύκολα, ή από δόλο. Διότι είναι πολύ πιθανό ο ίδιος να έχει εκτιμήσει ότι το προσωπικό πολιτικό του κόστος πολλαπλασιάζεται από τη θέση του ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος στην παρούσα φάση, και να θέλει να εκβιάσει την καθαίρεσή του περνώντας στην αντιπολίτευση, εσωκομματική ή και εξωκομματική. Τραβηγμένο το σενάριο; Θα φανεί από τις επόμενες κινήσεις του ίδιου αλλά και από τις κινήσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Όλα προμηνύουν μια δύσκολη τετραετία για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία καλείται να "βγάλει το φίδι από την τρύπα". Αν κατορθώσει να παραμείνει κυβέρνηση μέχρι τέλους, δε θα με εξέπληττε καθόλου αν κάποια στιγμή ο κ. Παπουτσής και οι όμοιοί του που δυστυχώς είναι πολλοί στο ΠΑΣΟΚ, επιλέξουν το δρόμο της αντιπολίτευσης.

Σχετικές ειδήσεις:
Πυρά εναντίον κυβέρνησης από Παπουτσή

Συγχαρητήρια

Τα συγχαρητήριά μου στον συμπολίτη μας που σήκωσε το ανάστημά του και έσπασε το νόμο της σιωπής που επικρατεί στα δημόσια νοσοκομεία σχετικά με την απαίτηση γιατρών-εκβιαστών για το γνωστό σε όλους μας "φακελάκι".

Συγχαρητήρια επίσης και στην διευθύντρια του Φαρμακευτικού Τμήματος στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης για παρόμοιο λόγο.

Να σημειώσω εδώ το αυτονόητο, ότι την ποιότητα της κοινωνίας μας την εξασφαλίζουμε εμείς οι απλοί, καθημερινοί πολίτες.

Σχετικές ειδήσεις:
Δύο συλλήψεις για φακελάκι στο Θριάσιο
Με απείλησαν γιατί έθιξα τα συμφέροντα εταιρειών - γιατρών